"Ik hoor gewoon bij Vitalis"
Vanuit Gemert rijdt Linda iedere werkdag verschillende zorgorganisaties voorbij. Toch rijdt ze door naar Vitalis. “Ik hoor hier gewoon.” Als verpleegkundige bij VitaalFlex ontdekt ze steeds weer nieuwe locaties, teams en doelgroepen. Spannend? Soms. “Maar ik ben vooral heel nieuwsgierig. Ik denk dan: gewoon gaan.”
Je weet wat je aan Linda hebt
Linda houdt van ontdekken. Na jaren op verschillende plekken binnen Vitalis koos ze daarom bewust voor VitaalFlex. “Ik wil weten hoe het op verschillende locaties gaat. Eigenlijk wil ik alle huizen een keer gezien hebben.”
Wie Linda kent, weet één ding zeker: ze zegt wat ze denkt. Vrienden en familie omschrijven haar als eerlijk, open en recht voor zijn raap. “Op mijn werk ben ik dezelfde Linda als thuis. Mensen weten precies wat ze aan me hebben.” Andersom vindt Linda het belangrijk om goed te kijken naar de mensen om haar heen. Merkt ze dat iemand niet goed gehoord wordt? Dan doet ze daar iets mee. Het persoonlijke contact is één van de redenen waarom de ouderenzorg zo goed bij haar past.
Van secretaresse naar de zorg
Dat Linda verpleegkundige zou worden, stond vroeger helemaal niet vast. Tijdens haar avondopleiding tot secretaresse deed ze overdag vrijwilligerswerk bij Kortonjo, waar haar schoonmoeder als verzorgende IG werkte. Daar ontdekte ze hoe leuk ze het vond om met ouderen te werken. Na een gesprek met een opleidingscoördinator kon ze binnen twee weken aan een zorgopleiding beginnen.
Daarna ging het snel. Linda werkte op verschillende locaties, groeide door tot GVP’er en hielp mee met de opstart van De Paladijn. Ze maakte een klein uitstapje naar het ziekenhuis, maar na drie maanden kwam ze terug. “In het ziekenhuis miste ik de warme en langdurige band met mensen. Ik merkte: de ouderenzorg is gewoon waar ik hoor.”
Twee minuten maken het verschil
Een vroege dienst begint voor Linda om 06.30 uur. Zelf is ze er graag iets eerder. Even koffie pakken, de overdracht lezen en rustig beginnen. Daarna volgt onder andere de medicatieronde. Het mooiste moment? Als iedereen langzaam wakker wordt. “Ik maak mensen rustig wakker. Eerst even vragen hoe iemand heeft geslapen en hoe iemand zich voelt. De dag begint fijner met een glimlach.”
Als flexmedewerker kent Linda niet iedereen even goed. Dan kijkt en luistert ze extra goed. Waar wordt iemand rustig van? En wat vindt iemand leuk? “Daar hoeft helemaal niet veel tijd in te zitten. En die twee minuten extra aandacht kunnen iemand een hele dag plezier opleveren. Dat zijn de kleine geluksmomentjes die dit vak zo mooi maken.”
Vooral werken met mensen met dementie heeft een speciaal plekje in haar hart. Ook bij bewoners met Parkinson ziet ze hoeveel verschil persoonlijke aandacht kan maken. Soms helpt muziek daarbij. “Als je weet wat iemand mooi vindt, zie je soms dat diegene makkelijker beweegt of loopt. Het begint ermee dat je kijkt naar wie iemand is.”
Met een hoogwerker voor het raam
Dat Linda graag kijkt naar wat wél kan, bleek tijdens corona. Vanwege haar diabetes moest ze zelf thuisblijven. Ondertussen zag ze hoe ouderen hun familie misten. Er bestond een bijzonder idee. Wat als familieleden met een hoogwerker naar de ramen konden? Zo gezegd, zo gedaan. “Bewoners zagen hun kinderen, partners en kleinkinderen weer. Dat was heel bijzonder.”
Nog lang niet uitgekeken
Met haar overstap naar VitaalFlex heeft Linda écht iets gevonden wat bij haar past. Ze leert veel teams en doelgroepen kennen, blijft zichzelf ontwikkelen en kan haar werk beter afstemmen op haar leven buiten Vitalis. “Ik heb een rood Vitalis-hart.”
Linda’s advies voor iemand die ook nieuwsgierig is naar een andere plek binnen de ouderenzorg? “Gewoon proberen. Stap uit je comfortzone.” Voorlopig is Linda nog niet uitgekeken. Er staan tenslotte nog genoeg locaties op haar lijstje.