Blog #5 Mandy in de Wijk
Deze blog schrijf ik over mijn tijd als leerling en dat je altijd in jezelf moet geloven, want als je iets wilt bereiken, dan moet je er zelf voor gaan!

Het is inmiddels alweer een tijdje geleden dat de leerlingen en stagiaires bij Vitalis zijn gestart. Leerlingen die voor het eerst gaan werken in de zorg of leerlingen die naar een andere locatie of afdeling gaan, het is altijd even spannend. Het is voor mij alweer even geleden. Wat ben ik eigenlijk blij dat ik dat allemaal achter de rug heb.

Pasgeleden kwam ik mijn oude werkbegeleidster tegen in een winkel. Gek was dat, want ik had haar al lang niet meer gezien en in die tussentijd is er zoveel veranderd en gebeurd. Jeetje, wat was ik als leerling toen onzeker. Zoals ik in mijn eerste blog ook al schreef, ik had een fantastische tijd bij mijn eerste stage in de thuiszorg. Het was een heel warm team, ik was ook echt de jongste. Toen ik op mijn laatste dag terugkwam om afscheid te nemen van mijn collega’s, ging ik ook de wijk in om afscheid te nemen van alle cliënten waar ik vaak kwam. Ik heb in die tijd ook mijn rijbewijs gehaald, cliënten kwamen zelfs naar mijn autootje kijken en zeiden “wel voorzichtig rijden hè,” of als ik bij een echtpaar aanbelde, hoorde ik via de intercom al “kijk Jan, daar heb je dat kleine zustertje weer.” Toen ik daar wegging dacht ik dat ik nooit meer in zo’n leuk team zou komen, wat natuurlijk helemaal niet waar was, want ik werk nu ook in een topteam, maar omdat dit mijn allereerste ‘echte’ stage in de zorg was, heb ik er hele mooie herinneringen aan.

Ik heb het tijdens mijn opleiding tot verzorgende voor mijn gevoel ook best ‘zwaar’ gehad. Waar het mij zo gemakkelijk afging tijdens de opleiding helpende, ik heb deze opleiding zelfs met een half jaar versneld, ging het mij moeilijker af bij de opleiding verzorgende, waar ik een halfjaar vertraging opliep. Ik kwam op een pg-afdeling op een voor mij nieuwe locatie, ik was namelijk de wijk gewend. Zo had ik bijvoorbeeld ook nog nooit een tillift gezien en wist ik totaal niet wat mij te wachten stond. In mijn eerste jaar werd daarnaast ook gestart met het competentiegerichte onderwijs (CGO), POP en PAP’S maken, ik snapte er in het begin niets van. Opdrachten maken en de diepgang zoeken, dat vond ik in het begin ook moeilijk. Ik wist niet goed waar ik moest beginnen. De praktijk vond ik wel heel erg leuk en dat ging ook goed.

Ik ben sinds enige tijd ook zelf werkbegeleider bij Vitalis. Ik probeer me altijd zo goed mogelijk in te leven in leerlingen en stagiaires die voor het eerst beginnen, die het ‘nog moeten leren’ of van een andere locatie komen. Wees eerlijk, we hebben allemaal die tijd meegemaakt. Hoe fijn is het dan als je een begeleider hebt die je begrijpt, je geruststelt en zich inleeft in jou. Niet iedereen is even geduldig, ik probeer altijd zo goed mogelijk mijn best te doen als begeleider. Ik zeg ook altijd “stel gerust vragen, al zijn het er 100, het is beter dat je teveel vraagt, dan dat je niets durft te vragen.” Want dat durfde ik namelijk niet... Ik was altijd bang dat iedereen dan zou denken, oo nee, daar heb je haar weer. Dus hield ik mijn mond maar, maar dan kreeg ik daarna te horen dat ik juist vragen moést stellen. Niet alleen om diepgang te zoeken, maar ook omdat het anders lijkt alsof je geen interesse hebt en niet leergierig bent. Alleen daar had ik wel moeite mee, ik was soms meer bezig met het verzinnen van een vraag, om maar iets te kunnen vragen. Ik werd ook altijd extra zenuwachtig als ik op mijn vingers werd gekeken en dan ging het ook vaak mis. Of een presentatie houden voor een hele groep, dan kwam ik ook niet goed uit mijn woorden. Leerling zijn is leuk en interessant, maar soms ook best eng, vooral als je nog zo jong en onzeker bent. Wees dus verstandig, stel gewoon je vragen en schaam je vooral niet, dat is niet alleen fijner voor jezelf, maar ook voor je begeleider. Uiteindelijk ben jij diegene die het diploma wil halen!

Maar het is gelukkig helemaal goed gekomen. Tegen de tijd dat iedereen al bijna zijn diploma op zak had, kreeg ik de dingen ook goed onder de knie en heb ik uiteindelijk ook met veel trots mijn diploma in handen gekregen.

En nu…...nu voel ik me een echte zuster. Dus geloof in jezelf, want als je iets wil bereiken, dan moet je er zelf voor gaan.

# She believed she could so she did

Ik wens alle leerlingen en stagiaires heel veel succes!

Werken bij Vitalis

  • Werken met en voor ouderen en kwetsbare doelgroepen
  • Kleine teams die dichtbij de bewoner staan
  • Eigen verantwoordelijkheid met vitale teams
  • Nascholing, verdieping en inspiratie bij Vitalis Academie
Meer over werken bij Vitalis  ›