Blog #3 Mandy in de Wijk "Zo trots op mijn cliënt!"
Naar het theater met mijn cliënt in de hoofdrol!

Veel mensen zijn bang om oud te worden later. Dan zeggen ze vaak “nee hoor, ik hoef niet oud te worden, het lijkt me vreselijk om achter de geraniums in een bejaardentehuis te zitten”. Maar zo hoeft het natuurlijk niet altijd te zijn. Het hangt er natuurlijk ook vanaf hoe gezond je nog bent, hoe je je voelt, wat je nog wel of niet kunt en noem zo maar op. Dat niet iedereen achter de geraniums zit dat blijkt zo wel bij een aantal cliënten bij ons in de wijk.

Zo hebben wij 1 cliënt die een tijdje geleden heeft meegespeeld met een theater voorstelling in Pand P in Eindhoven. Wat was dat geweldig! 

Dat ze ging meespelen met een theatervoorstelling dat bleek wel. Haar agenda stond er vol van. Repeteren, repeteren en nog eens repeteren.. Ik grapte met mevrouw dat ze het nog drukker had als ons. Elke dag moest ze repeteren en dan werd ze opgehaald en ook weer naar huis gebracht, dit stond dan ook allemaal netjes op de kalender geschreven. Maar wat genoot ze van deze tijd! Het was zo mooi om te zien. 

En natuurlijk wilde ik graag naar de voorstelling toe. 

Op de dag van de laatste voorstelling was ik nog in de ochtend bij mevrouw om haar te helpen bij de zorg.Daar stond ze dan voor de spiegel nadat ik haar geholpen had met douchen. “Wat zal ik vanavond aandoen? “ Haar kleding hing natuurlijk allang klaar aan de kast.

Een echte dame is het, met allemaal mooie kleding, daar houd ze echt van. “Daar staat ze dan onze filmster” zei ik nadat ik mevrouw geholpen had met aankleden. Mevrouw moest lachen.

Ze vond het erg leuk dat ik in de avond kwam kijken naar de voorstelling. “Wel zwaaien vanavond hè als je mij ziet!” zei ik tegen mevrouw. We moesten allebei lachen. “Tot vanavond zuster!” 

De voorstelling begon om 20:30 uur. Ik was erg benieuwd. De theatervoorstelling van Mies-en-scene ging over Marie (onze cliënt) uit Eindhoven en over Marie uit Barcelona.

De verschillen en overeenkomsten over het ouder worden in Nederland en in Spanje.“Onze Marie” speelde samen met Marie uit Barcelona voornamelijk de hoofdrol in het verhaal. Marie uit Barcelona was er niet echt bij maar was verfilmd en te zien op groot doek.

Het was geweldig! Ik vond het zo leuk om te zien hoe Marie genoot en hoe goed iedereen heeft meegespeeld. Ik was zelfs een beetje trots op haar toen ik haar zag staan. Oud worden hoeft dus helemaal niet altijd saai te zijn. Het is hoe je in het leven staat, wat je wel of niet kunt, wat je er zelf nog van maakt en natuurlijk je gezondheid speelt hierin ook een belangrijke rol.

Dit is natuurlijk niet voor iedereen vanzelfsprekend. Na de voorstelling was er gelegenheid om wat te drinken met elkaar en heb ik mevrouw naderhand weer veilig thuis afgezet. ‘’Welterusten Marie, tot morgen!" "Slaap lekker zuster“. Tevreden en voldaan ben ik naar huis gegaan. Wat was het leuk om dit een keer mee te maken!

Werken bij Vitalis

  • Werken met en voor ouderen en kwetsbare doelgroepen
  • Kleine teams die dichtbij de bewoner staan
  • Eigen verantwoordelijkheid met vitale teams
  • Nascholing, verdieping en inspiratie bij Vitalis Academie
Meer over werken bij Vitalis  ›